Onze artikelen

Inleiding Het partikel dat voor een uitzondering wordt gebruikt, is إِلَّا. Het zelfstandige naamwoord dat na het partikel إِلَّا komt, staat doorgaans in de accusatief: الْمَنْصُوب. Voorbeeld: لَا إِ…

Inleiding tot de naam van tijd en plaats: اِسْمُ الْمَكَانِ وَالزَّمَانِ De naam van plaats drukt de plaats uit waar de handeling van het werkwoord plaatsvindt. De naam van tijd drukt het moment of d…

Inleiding De instrumentnaam, اِسْمُ الآلَةِ, duidt het instrument aan waarmee de handeling van het werkwoord wordt uitgevoerd. Hij begint met de letter م, net als de plaatsnaam en de tijdsnaam. De م …

Inleiding tot voorwaardelijke zinnen – الْجُمَلُ الشَّرْطِيَّةُ Een voorwaardelijke zin bestaat uit twee delen: de voorwaarde, of protasis – فِعْلُ الشَّرْطِ – en het gevolg, of apodosis – جَوَابُ الش…

Inleiding   De volgende partikels worden Inna en haar zusters genoemd — إِنَّ وَ أَخَوَاتُهَا:   إِنَّ — voorwaar, zeker أَنَّ — dat, voorwaar كَأَنَّ — alsof لَكِنَّ — maar, echter لَيْتَ — was het …

Inleiding tot de vierletterige werkwoorden     Vierletterige werkwoorden zijn werkwoorden die uit vier letters bestaan. Hun basispatroon is فَعْلَلَ. Zij zijn niet afgeleid van de drieletterige vorm ف…