De eigenschappen van Arabische letters in Tajwid

1. Inleiding

Definitie: De “Sifāt” (صِفاتُ) verwijzen naar de eigenschappen van een letter. Het gaat om de manier waarop een letter wordt gearticuleerd en zich onderscheidt van andere letters. Het nut van deze eigenschappen is dat zij letters van elkaar onderscheiden die hetzelfde articulatiepunt (makhraj) delen.

Waarom hebben we de “Sifāt” echter nodig wanneer we het oorspronkelijke articulatiepunt van de letter al kennen?

De articulatiepunten geven aan vanwaar de letter wordt uitgesproken, terwijl de eigenschap aanvullende informatie geeft over de bijzonderheden van de letter, zodat zij correct wordt uitgesproken. De eigenschappen (صِفاتُ) worden in twee categorieën verdeeld:

• Eigenschappen met een tegengestelde, aanvullende eigenschap
• Eigenschappen zonder tegengestelde, aanvullende eigenschap

Dit onderdeel behandelt de eigenschappen die een tegengestelde eigenschap hebben. De eigenschappen (صِفاتُ) met een tegengestelde eigenschap zijn de volgende:

2. Het fluisteren (الهَمسُ) en de duidelijke uitspraak (الجَهْرُ)

A. Het fluisteren (الهَمسُ)

Definitie: een zwakke of lichte voortzetting van de ademstroom, vergelijkbaar met een fluistering, bij het uitspreken van een letter die een sukūn draagt.

De eigenschap van het fluisteren (الهَمسُ) komt voor bij tien letters:

ت – ث – ح – خ – س – ش – ص – ف – ك – ه

Voorbeelden van het fluisteren (الهَمسُ)

B. De duidelijke uitspraak (الجَهْرُ)

Definitie: het stoppen van de ademstroom bij het uitspreken van een letter die een sukūn draagt, doordat de luchtstroom bij het articulatiepunt van de letter wordt geblokkeerd. De eigenschap van de duidelijke uitspraak (الجَهْرُ) komt voor bij de volgende letters:

ع – غ – ق – ل – م – ن – و – ي – ء – ب – ج – د – ذ – ر – ز – ض – ط – ظ

Voorbeelden van de duidelijke uitspraak (الجَهْرُ)

3. De hardheid (الشِّدَّةُ), de zachtheid (الرَّخاوَةُ) en de tussenpositie (التَّوسط)

A. De hardheid (الشِّدَّةُ)

Definitie: het volledig stoppen van de klank bij het uitspreken van een letter die een sukūn draagt. Letters: ء – ب – ت – ج – د – ط – ق – ك.

B. De zachtheid (الرَّخاوَةُ)

Definitie: het zacht voortzetten van de klank bij het uitspreken van een letter die een sukūn draagt. Letters: ظ – ث – ح – خ – ذ – ز – س – ش – ص – ض – غ – ف – ه – و – ي.

C. De tussenpositie (التَّوسط)

Definitie: een middenpositie tussen hardheid en zachtheid: de klank wordt noch volledig onderbroken, noch volledig verlengd. Letters: ل – ن – ع – م – ر.

4. De afsluiting (الإِطْباقُ) en de opening (الإنْفِتاح)

Definitie: de afsluiting verwijst naar het contact van de onderzijde van de tong met het bovenste gehemelte. Letters: ص – ض – ط – ظ.

De opening verwijst naar het loskomen van de tong van het bovenste gehemelte. Letters: ي – و – ه – ن – م – ل – ك – ق – ف – غ – ع – ش – س – ز – ر – ذ – خ – ح – ج – ث – ت – ب – ء.

5. De vloeiendheid (الإِذْلاقُ) en de geremde uitspraak (الإصْمات)

Definitie: De vloeiendheid verwijst naar het gemak waarmee bepaalde letters worden gearticuleerd: ن – م – ل – ف – ر – ب.

De geremde uitspraak vereist meer inspanning bij de articulatie: ي – و – ه – ك – ق – غ – ع – ظ – ط – ض – ص – ش – س – ز – ذ – د – خ – ح – ج – ث – ت – ء.

6. De verheffing (الإِسْتِعْلاء / تَفْخِيمٌ) en de verlaging (تَرْقِيقٌ / الإِسْتِفْال)

Definitie: De verheffing bestaat uit het optillen van de achterzijde van de tong naar het bovenste gehemelte. Letters: خ – ص – ض – ط – ظ – غ – ق.

De verlaging komt overeen met de tegenovergestelde positie, waarbij de tong laag blijft. Deze eigenschap heeft betrekking op de overige letters.

Conclusie

We hebben de eigenschappen van de letters bestudeerd die een tegengestelde eigenschap hebben. Tijdens het reciteren van de Koran moet zorgvuldig op deze verschillen worden gelet.

Voor een correcte en nauwkeurige uitspraak wordt aanbevolen om regelmatig naar de Koran te luisteren en met een gekwalificeerde docent te studeren.

De volgende les behandelt de eigenschappen zonder tegengestelde eigenschap.