Onjuiste uitspraak tijdens Koranrecitatie | gratis Koranles | les 22

Inleiding

Deze tweeëntwintigste Tajwidles behandelt de onjuiste uitspraak van woorden of letters van de Heilige Koran tijdens de recitatie. In het Arabisch heet deze fout اَللَّحْنُ.

In de Tajwidwetenschap verwijst het woord اَللَّحْنُ naar het niet naleven van de Tajwidregels tijdens de recitatie van de Heilige Koran.

Onjuiste uitspraak (اَللَّحْنُ) wordt in twee soorten verdeeld:

1. Groot of duidelijk - جَلِيٌّ
2. Klein of verborgen - خَفِيٌّ

1. Het religieuze oordeel over onjuiste uitspraak

A. De grote of duidelijke fout - جَلِيٌّ

De Koran bewust met een grote fout reciteren is verboden (حَرَام).

De woorden of letters van de Koran opzettelijk veranderen kan een ernstige zonde vormen en in bepaalde gevallen tot ongeloof leiden.

B. De kleine of verborgen fout - خَفِيٌّ

De kleine fout (خَفِيٌّ) is afkeurenswaardig: zij is niet verboden, maar blijft ongewenst en strijdig met de volmaaktheid van de recitatie.

2. De duidelijke fout - جَلِيٌّ

A. Een grote fout door onjuiste uitspraak van een letter

De duidelijke fout (جَلِيٌّ) bestaat uit het niet uitspreken van letters volgens hun oorspronkelijke articulatiepunt of eigen eigenschappen. Voorbeelden:

B. Een grote fout door letters of klanken toe te voegen

Een grote fout kan eveneens bestaan uit het onbedoeld toevoegen van letters of klanken. Voorbeelden:

C. Een grote fout door een letter weg te laten

Een grote fout kan ontstaan wanneer een letter wordt weggelaten. Voorbeelden:

D. Een grote fout door een klinker of sukun te vervangen

Deze fout ontstaat wanneer de lezer de verkeerde klinker gebruikt (fatha, kasra of damma). Voorbeelden:

De fout kan ook ontstaan doordat een sukun door een klinker wordt vervangen. Voorbeelden:

3. De verborgen fout - خَفِيٌّ

De Koran reciteren met een verborgen fout verandert de betekenis niet noodzakelijk, maar ontneemt de recitatie haar schoonheid en volmaaktheid.

Voorbeelden van verborgen fouten:

• Bepaalde eigenschappen van letters weglaten, zoals nadruk of verheffing.
• De regels van idgham, ikhfa of izhar niet op de juiste plaats toepassen.
• Een letter niet verlengen wanneer de regel dit vereist.

Conclusie

In deze tweeëntwintigste les hebben wij gezien dat er twee soorten fouten bestaan: duidelijke en verborgen fouten.

De gelovige moet aandachtig zijn bij zijn recitatie en vermijden de Koran zonder gekwalificeerde docent te memoriseren, omdat hierdoor duidelijke of verborgen fouten kunnen worden aangeleerd.

De volgende les zal, in sha Allah, gaan over het goede gedrag dat u in acht neemt wanneer u de Koran wilt lezen.